Vraag het de headhunter

27 januari 2012

P.C. vraagt:

Ik ben een elektrotechnisch ingenieur met enkele jaren ervaring in R&D-functies. Toen ik in de vorige crisis mijn baan verloor, ben ik met een pedagogische opleiding begonnen, in het vertrouwen dat mijn sociale kant hiervan zou profiteren. Dat bleek niet zo te zijn. Ik kon het tempo echt niet bijbenen. Zoals wel meer mensen in onze industrie ben ik sociaal niet heel sterk. Ik heb wel horen zeggen dat ik binnen het autistische spectrum beweeg. Mijn nerdige trekjes zitten mij soms behoorlijk in de weg. Zo kan ik me bijvoorbeeld erg slecht verkopen, heb ik wel gemerkt. Ik ben ook op sommige punten extreem eigenwijs en ik kan soms aardig dwarsliggen.

Mijn laatste baan bij een zeer interessant hightechbedrijf ben ik hierdoor zelfs kwijtgeraakt. Mijn designs functioneerden goed en voldeden aan alle specs. Toch kreeg ik geen contractverlenging. Dit kwam volgens mij doordat mijn collega’s niet tegen mijn eigenzinnigheid konden. We hadden regelmatig stevige technische discussies, waarbij zij steeds kozen voor - in mijn ogen – verouderde oplossingen en technologieën. Mijn groepsleider heeft wel eens de knoop moeten doorhakken, terwijl hij inhoudelijk helemaal geen mening had over het onderwerp (en er ook niet veel van begreep).

Kent u bedrijven of instituten waar ze mijn capaciteiten wel waarderen en waar ze niet op zoek zijn naar meelopers? Zou een open sollicitatie zin hebben in deze tijd?

De headhunter antwoordt:

Wanneer ik met jou je cv doorloop, val ik van de ene verbazing in de andere. Je zit intussen al meer dan een half jaar zonder werk, terwijl je ontegenzeggelijk een getalenteerd ingenieur bent met uitstekende cijferlijsten. Hoe kan dat? En waarom ben je met die pedagogische opleiding begonnen? Je hebt er totaal de persoonlijkheid en capaciteiten niet voor. Had niemand je dat kunnen vertellen? Je kwaliteiten op het gebied van persoonlijke presentatie zijn ronduit zwak, waardoor je tot dusverre iedere kans op een nieuwe functie door je vingers hebt laten glippen.

Jij focust voortdurend op je falen, je falen om je collega’s te overtuigen van je gelijk en je falen om je chef ervan te overtuigen dat hij je jaarcontract na drie contracten had moeten omzetten in een vast dienstverband. Zo breng je jezelf toch niet aan de man. Een verklaring die dichter bij de waarheid komt, is dat je werkgever midden in de crisis niet nog een vaste medewerker op de loonlijst wilde hebben.

Door je onzekerheid ben je nogal langdradig en ongericht in je aanpak. Zo ga je diep in op technische zaken zonder dat hiernaar wordt gevraagd. Je kunt beter proberen erachter te komen wat de interviewer wil horen. Dat doe je door vragen te stellen en vervolgens naar het antwoord te luisteren.

Ook voor jou geldt: maak eens een lijstje van de dingen die je het leukst vond in je opleiding en je vorige baan en van dingen waar je trots op bent. Probeer een positieve indruk te maken tijdens het interview en sta niet te lang stil bij je minder sterke punten. Je mag natuurlijk altijd zeggen dat solliciteren niet je sterkste punt is en dat je nerveus bent. Een open sollicitatie kan altijd nuttig zijn, maar is het meest effectief bij een gedegen aanpak. Aan die techniek zul jij nog even moeten werken.

Anton van Rossum

Terug naar overzicht